زنان در طول تاریخ بشری به صورتهای مختلف مورد تبعیض قرار گرفته اند و همواره جهت احقاق حقوق خویش مبارزه کرده اند. امروزه در نتیجۀ مبارزات گستردۀ زنان دنیا، معضل تبعیض جنسیتی در بسیاری از کشورهای دنیا مرتفع شده است و شاهد حضور گستردۀ زنان در صحنه های مختلف اجتماعی، سیاسی و فرهنگی هستیم. اما هنوز هم در برخی کشورها با وجود پیشرفتهای گستردۀ اجتماعی و فرهنگی، عقب ماندگیهای چشمگیری در خصوص برابری زن و مرد وجود دارد و زن به طور واضح جنس دوم قلمداد می شود.
زنان ایرانی نیز همراه با زنان سراسر دنیا، حضور فعال و گسترده ای در صحنه های مختلف اجتماعی دارند و آمار بالای دختران دانشجو، زنان شاغل و فعالان جنبش زنان در جامعه، بیانگر این واقعیت می باشند. متأسفانه در ایران به دلیل وجود قوانین تبعیض آمیز و زن ستیز در میان قوانین حقوقی کشور، بسیاری از فعالیتهای زنان محدود می شود و معدود قوانینی که در زمینۀ حمایت از زنان و حقوق مساوی با مردان وجود دارند، با وجود تبصره ها و قوانین مختلف مردسالار، عملاٌ نقض می شوند.
هیچ تردیدی در تفاوتهای زن و مرد به عنوان دو جنس مخالف وجود ندارد. آنچه قابل بحث می باشد این است که از دید انسان بودن، زن و مرد یکسان هستند و نباید هیچگونه تبعیضی در حقوق آنها قائل شد. قوانین جامعه باید به گونه ای وضع گردند تا هرکس متناسب با توانش امکان رشد داشته باشد و در این مسیر، جنسیت فرد چه از نظر قوانین و چه از نظر دیدگاه جامعه مانعی برای رشد و پیشرفت فرد تلقی نشود.
در ایران علاوه بر وجود قوانین تبعیض آمیز، دیدگاه سنتی موجود در سطح جامعه و خانواده و همچنین پذیرش اختلاف حقوقی زن و مرد از سوی برخی از زنان سنتی و ناآگاه نیز موجب می شوند تا زنان به طور علنی مورد ظلم قرار بگیرند. در دستگاه قضایی ایران زنان از نظر حق دیه، حق ارث، حق طلاق، حضانت فرزند، نوع پوشش و موارد متعدد دیگر پایینتر از مردان قرار دارند. در متن جامعه و خانواده نیز رأی و نظر مرد ارجحیت دارد و زن در مورد مسافرت، ادامۀ تحصیل، بیرون رفتن از خانه، ازدواج، کارکردن و ... مجبور به اطاعت از مرد می شود.
مبارزات زنان ایرانی برای به دست آوردن حقوق برابر با مردان و برخورداری از فرصتهای اجتماعی برابر، یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین جنبشهای اجتماعی فعال در ایران می باشد. کمپین یک میلیون امضاء در ایران، جنبش مسالمت آمیزی است که خواهان تغییر تمامی قوانینی است که به خاطر جنسیت زنان آنها را مورد تبعیض قرار داده اند.
اعضای کمپین یک میلیون امضاء در کنار جمع آوری امضاء از طریق گفتگوی چهره به چهره با زنان، آنها را از حقوق شهروندی خود آگاه می سازند تا علاوه بر تلاش برای تغییر قوانین تبعیض آمیز حقوقی در ایران، با فرهنگ سازی و آگاهی رسانی، زنان را از حقوق خود آگاه کنند و مردان نیز در کنار زنان به جای مردسالاری، برابرسالاری را شیوۀ خود سازند.
فعالان کمپین در راه رسیدن به شرایط مطلوب و برابر برای زنان، متحمل مشکلات و موانع بیشماری شده و می شوند. درحقیقت کمپین یک میلیون امضاء تبدیل به دغدغه ای جدی برای رژیم ایران شده است و دولت ایران با ترفندهای مختلف سعی در متوقف کردن فعالان این جنبش اجتماعی دارد. بسیاری از زنان و مردان فعال در کمپین از سوی حاکمیت مورد تهمت، بازداشت، زندان و شکنجه قرار گرفته اند ولی از مطالبۀ حقوق برحق خویش دست بر نمی دارند و در مقابل خشونتهای رژیم تنها به طرق مسالمت آمیز، حقوق مدنی خود را طلب می کنند.
فعالان کمپین یک میلیون امضاء در ایران، خواهان برقراری عدالت جنسیتی در جامعه می باشند و تحت هیچ شرایطی از راه خود باز نمی ایستند و با تمام توان در مقابل مشکلات ایستادگی می کنند.